Waarom wij voor alles een bakkie pleur drinken

Werkend als 15-jarige puber bij Douwe Egberts werd ik als premature barista plotsklaps geworpen in een eeuw van nostalgie. Ik kwam terecht in een wereld van zegeltjes sparen en bijzonder moeilijk uitspreekbare woorden voor de gemiddelde middelbare tot seniore Bosschenaar. Een latte macchiato werd een ’latte moetsjatsjo’ en eindigde steevast in gemompel en ‘doe mij maar een kop koffie’. Dat er duizend varianten van het goedje op de menukaart stonden en deze bestelling voor enig chagrin in mijn hoofd zorgde, ontglipte mijn klanten vaak en graag.

Dus toefte ik een dot slagroom op de hazelnootlatte met mierzoet siroop om er bij het serveren achter te komen dat klant alleen een hazelnootje naast haar koffie had gewild. Een emmer koffie, was de omschrijving die ik kon verwachten van de enigszins riante teil koffie die ik met liefde voorschotelde. En de appelpunt verkregen via een goede social deal? Voor dat bedrag bakte mevrouw er wel 10.

Een gewoon bakkie pleur in een behapbaar formaat was wat ze wilden. De mensen, die elke zaterdag – en vaak dinsdag, donderdag en vrijdag vlak voor sluitingstijd – kwamen aanschoffelen. Aan hun hand een verregende plu, boodschappentas of een lieve, oudere partner die ‘maar vast in de stoel ging zitten’, want het wandelen was toch wel vermoeiend geweest.

Al die jaren als junior ‘barista’ hadden inhoudelijkerwijs niet veel vruchten afgeworpen. Van filtermalingen heb ik nog geen weet, net zoals temperaturen, kranige schuimlagen en gedegen latte art. Maar wat ik wel snap, is de magie van het kopje koffie. De magie van een warm drankje waarboven gesprekken ontstaan. Soms moeizaam, tijdens een eerste date, maar vaker leutend, heen en weer, kabbelend als een slagroomdot op een laatste restje chococchino.

Er kleeft iets magisch aan koffie. Dat heb ik al mijn hele leven gevoeld. Met een kartonnen cup of porseleinen emmer gevuld met zwart goud doe je iets. Leven met een missie, immer geradeaus. Denk maar aan de oudere Bosschenaren, die op hun goede dag weer en wind weerstonden. Ga maar lekker zitten, schat. Ik bestel een kopje koffie voor je.