Niks moet, niksen mag.

door Nina Bogosavac

Volgens mij doe je veel meer als je iets minder doet.
Een beetje in die mediterraanse sfeer: ‘doe het rustig aan, morgen is er weer een dag’. In wezen ben ik ook zo,  maar omdat mijn leven op dit moment ook actie vereist maak ik op één dag soms wel vijf to do lijstjes.
Met als doel orde te creëren in mijn vaak warrige hoofd. Het is daarbinnen vaak een wervelwind van ideeën en deadlines. ‘Wanneer, hoe, wat?’
En extra leuke bijkomstigheid van die lijstjes is gelijk het bevredigen van mijn guilty pleasure:
Soms -nee, vaak- als ik alleen ben, en ik mijn werkplek heb opgeruimd om ordelijk en fris aan die stapel huiswerk te beginnen doe ik het.
De paar taken die op mijn lijst voor die dag staan heb ik nog niet af kunnen vinken. Maar wat ik wel heb gedaan is wat ik mijzelf niet verplichtte te doen: de afwas, een wasje draaien, eindelijk mijn bankrekening bekijken…
Omdat ik dan het gevoel heb dat ik toch echt wel wat werk heb verzet, schrijf ik na het poetsen en wassen dit op mijn to do lijst erbij. Om het vervolgens gelijk af te vinken. Het geeft een heerlijk gevoel, en daar doe ik het om!
Laatst biechtte ik dit heimelijk genoegen op toen een vriendin mij vroeg of ik het druk had. Hoongelach, van zowel haar als mij volgde. Niet dat het mij hindert, iedere keer tijdens het afvinken voel ik de rust steeds meer tot mij komen.
Als er dan een paar –verplichte- taken op mijn lijst achterblijven kan ik mezelf bijna recht in de ogen aankijken en zeg: ‘Ach, doe het lekker rustig aan Nien. Morgen is er weer een dag!’

FacebookTwitterEmail